Moja matura

Hej, haj, heloł!

Jak tam kasztany? Kwitną? Bo za tydzień rozpoczęcie tegorocznych matur! Zawsze wtedy przypomina mi się moja własna matura, a nieskromnie mówiąc przeszła do historii (przynajmniej w moim liceum).

Ogólnie rzecz biorąc, jestem tym rocznikiem, który miał wszystko nowe: byłam pierwszym rocznikiem gimnazjum, pierwsze egzaminy gimnazjalne i nowa matura. W pierwszym roku to był "ekologiczny dramat" - wszyscy pisali egzamin maturalny na poziomie podstawowym, a po skończeniu komisja pytała, kto chciałby pisać rozszerzenie! Czyli musiało być przygotowane tyle arkuszy, ile osób... 😏 a ile z nich nie wykorzystano???
Ale wracając do tematu... Zdawałam na maturze 2 języki: angielski jako język obcy i niemiecki jako przedmiot dodatkowy. Z obu miałam część ustną i 3 części pisemne: poziom podstawowy i 2 części poziomu rozszerzonego 😨

Co w tym takiego, co może stać się szkolną opowiastką? Jeszcze nic 😊

Przygotowując się do matury większy nacisk kładłam na powtórkę niemieckiego, ponieważ idąc na germanistykę na tym wyniki zależało mi najbardziej. Ale pierwszą maturę ustną miałam z angielskiego... 😊

Już powoli coś świta, co mogło pójść nie tak? 😁

Matura ustna wyglądała wtedy tak, że losowało się zestaw i była chwilka na zastanowienie się. Wylosowałam w zestawie obrazek, na którym była dwójka ludzi dość sporych gabarytów, którzy coś zwiedzali.

Jak był po angielsku "gruby"? O-o... Nie mogłam sobie przypomnieć... Myślę, myślę, czas leci, aż wpadłam na pomysł, że nie użyję tego słowa w opisie 😊 Tylko że widzę dwójkę ludzi, którzy zwiedzają! Genialne!

I teraz sobie wyobraźcie:
Podchodzę do komisji, jakieś pytanie na rozluźnienie i zaczynamy.
In the picture I can see 2 people....
(Reszty opisu nie pamiętam, za błędy żałuję...)
Komisja kiwa zadowolona głowami, jest OK. I nagle pada pytanie:
Do you think, that this men is ill?

Yeeeeeesss, I think, thaaaat this man isss ill, becauuuuse he is ...... dick!

Moja myśl: yeeaaaah! Przypomniałam sobie w takim momencie! Jestem the best!

Uśmiech jaki mi się pojawił po tym zdaniu to był istny banan, lżej na duszy, anioły grają na trąbkach, motyle fruwają, istna błogość.
Ale patrzę na komisję i ich miny nie są tak zadowolone jak moje... No nic, skończyliśmy pozostałe zadania w napiętej atmosferze... Wyszłam i krzyczę do kolegi:

Ej, dobrze powiedziałam, że this man is ill, because he is dick? ... Bzdrynk! Zaświeciła się żaróweczka...
O jaaa!! Powiedziałam dick!!! Boże, nie zdałam, jak ja mogłam tak się pomylić?!

Biadoliłam prawie ze łzami w oczach. Wyszła moja pani od angielskiego i tylko spytała, czy dick to gruby po niemiecku😁 Kazała mi lecieć po słownik, pokazała komisji iiii... Zdałam na 95%!

Po czasie oczywiście się z tego śmiałam, myślałam, że sprawa przycichła i po temacie. Dowiedziałam się, że historia jest dalej żywa, gdy mój 7 lat młodszy brat poszedł do tego liceum i pani na angielskim im to opowiedziała 😁

Także tego... Nie ma co się stresować 😊 Trzeba jak to zawsze powtarzam: stres obniżyć na minimum i dać z siebie maksimum!

Także słówko na dziś:
gruby - dick (niemiecki)
dick (angielski) - wulgarne określenie męskiego narządu

Miłego!

No i super!

Hej, haj, heloł!

Kojarzycie teksty, które każdy powtarza tak często, aż mogą irytować? Coś typu "co nie?" na końcu co drugiego zdania? 😉
Ja też tak mam... Biję się w pierś, starałam się tego oduczyć: nie ma opcji. W ogóle bym może na to nie zwracała uwagi, gdyby mi tego uczniowie nie wypomnieli 😅

Okazało się, że tworząc skecze przedstawiające ich nauczycieli, chcieli wpleść coś charakterystycznego z wyglądu plus jakieś tiki, gesty, postawę, hasła, zachowanie - no coś charakterystycznego w każdym razie. I okazało się, że ze mną mają problem! Ha! Wygląd pal licho - pierwsza lepsza wiedźma w jasnych włosach i gotowe! Ale z zachowaniem czy gestami... No nic im nie wpadło do głowy! Podczas debaty okazało się jednak, że co rusz używam tekstu "no i super!" 😅

I tylko tego mogli się czepić, więc bardziej skupili się na przedstawieniu tego, że ja to ta z niemieckiego niż na mojej osobie 😉

Po napisaniu scenariuszy a jeszcze przed występem moi konspiratorzy wygadali się z tym "no i super!" i wiecie co? Faktycznie 😨
Co chwilę tak komentuję... Tylko hmm... Chyba lepiej komentować pracę uczniów "no i super!" niż "nie umiesz", "znowu źle", "to mówi się inaczej", "uważaj" itp. itd.

Tak dużo się "trąbi" o wzmocnieniu pozytywnym, żeby chwalić, nagradzać, wskazywać mocne strony, że ja chyba z tym moim "no i super!" wpasowuję się idealnie 😅

No dobra, może nie do końca idealnie, bo mogłabym swoje wypowiedzi urozmaicić i rozbudować, no ale... Okazało się, że nad moim tekstem nie panuję.

💬 Proszę Pani, przeniosłem usprawiedliwienie"
💥No i super!

Opisz swój dzień:
💬 Am Montag stehe ich um 7 Uhr auf. (...) Ich gehe um 23 Uhr schlafen."
💥No i super!

Ja 💬 Spróbuj przeczytać.
Uczeń 💬 Ü-ber-ra-schung.
Ja 💥 No i super!

💬Proszę Pani, chciałbym zapisać się na wyjazd.
💥No i super!

Brzmi głupio? Śmiesznie? Wiecie, że ja tego nie zauważałam??? 😅 to jest odruch!

I nie wiem, czy walczyć z tym czy zostawić to superowanie dalej w obiegu 😉

A Wy jakie macie hasła albo Wasi nauczyciele? Podzielcie się :-)
Moje już znacie... No i super!

Miłego!

Nowy Rok Akademicki

Hej, haj, heloł!

Nowy Rok Akademicki za pasem😎 jutro zaczynają zaoczni, w poniedziałek dzienni. Jak zawsze jest to dla mnie okazja do powspominania moich czasów studiów. Część opowieści już znacie, części ujawnić nie mogę, a jedną z historyjek przytoczę dzisiaj.

Otóż mieliśmy na studiach doktora, który wymagał, by każdy student miał ze sobą u niego na zajęciach "biblię germanisty" - czyli Dudena. Ogólnie pan doktor uważał, że "paluszek w Dudena" to jedyny prawidłowy sposób nauki niemieckiego 😉

Po latach mogę stwierdzić, że rzeczywiście Duden jest niezastąpiony, ale czy to jedyny sposób? Hmm... ;-) wracając do tematu: Duden musiał być. Kto nie miał - było to równoznaczne z brakiem aktywności na ćwiczeniach i trzeba je było zaliczyć na konsultacjach. Więc co czwartek, każdy z nas dźwigał tego kolosa na zajęcia.

Szykując się do wyjścia, jak co czwartek, szykowałam większą torebkę, żeby to opasłe tomisko zmieścić. Spakowane, torebka czeka na swoją pańcię szykującą się do wyjścia. Torebka w dłoń, idziemy! Lekko nie jest, ale do instytutu daleko nie miałam. Przed zajęciami zamieniłam kilka słów z innymi z grupy, wchodzimy do sali, siadamy, wchodzi pan doktor, każdy się rozpakowuje i szykuje do zajęć. Siedzę w drugim rzędzie, rozpinam torebkę, zaglądam i widzę....toster. Dobrze czytacie: TOSTER. Chociaż, bardziej może opiekacz. Taki co zapieka już chleb z serem i szyneczką. To opiekacz chyba...

Moi genialni współlokatorzy wsadzili mi do torebki toster zamiast Dudena!!!

Co ja na to? Lekko schowałam kabel i wtyczkę z powrotem do torebki i zgłosiłam brak Dudena. Parę dni później musiałam przyjść na konsultacje i oh, przepraszam, ominął mnie jeden dyżur w kolejce sprzątania mieszkania, bo musiałam iść na zajęcia 😎

Także Kochani, życzę Wam satysfakcjonującego pogłębiania wiedzy i niezapomnianych chwil 😍💪czerpcie z tego czasu garściami!

Miłego :-)

A na deser kilka patentów godnych Masterchefa (zdjęcia znalezione w sieci)

Wersja dla inżynierów:

Wpis przeniesiony: Jest ryzyko, jest zabawa

Hej, haj, heloł!

Sytuacja, którą dzisiaj opiszę, miała miejsce ponad 5 lat temu, więc spokojnie mogę się nią z Wami podzielić. Tyle minęło, opisywany uczeń już po maturze to chyba nikt o ocenę z gimnazjum kłócić się nie będzie :-)

Ale najpierw jeszcze kilka lat wstecz. Studia. Zaliczenie ustne na koniec semestru u Pani Doktor, która była na zastępstwie za naszego Wykładowcę, który przebywal na wymianie w Niemczech. Z racji tego, że pani na zastępstwie, to po co utrudniać, może 3 na piękne oczy, prosimy. Już widać, że pani by na to przystała, ale dla zasady musi odmawiać :-) Próbujemy dalej: że tyle czasu się straci, że na zajęciach byliśmy aktywni, że w sumie każdy się wypowiadał... Pani Doktor od niechcenia się zgadza: kto chce 3 daje indeks, kto chce więcej zostaje na zaliczenie. Większość rzuciła się do biurka jak sępy, koleżanka też już zwarta i gotowa, a mnie coś tknęło. Nie wiem czy to przeczucie, kobieca intuicja czy co za licho mnie podkusiło...

Mówię do koleżanki: "Zostań, będziemy miały więcej niż 3". A ona w panikę: "Co ty! Ja nic nie umiem! Siara będzie, idę po 3". Ona nic nie umie, phi! Ja też nie :-) Ale no risk, no fun! Nasza dyskusja trwała w najlepsze, kolejka po trójki malała wprost proporcjonalnie do wzrostu paniki mojej koleżanki. Ostatni trójkowicz wyszedł, koleżanka wachluje się indeksem, a ja spokojnym głosem: "Pani Doktor, została nas garstka, każdy przygotowany, inaczej byśmy przecież nie zostali. Może zrobimy krótką pogawędkę i rozejdziemy się z czwórkami?" :-)
"Jak już tak naciągacie, dajcie te indeksy, wpiszę Wam 4." Mojej koleżance jakby motorek do czterech liter podłączyli! Już chce lecieć! A ja ją fik za rękaw na koniec kolejki. Wszyscy zadowoleni z czwórek, powoli wychodzą uśmiechnięci, tylko ja i koleżanka przy biurku, uśmiech do Pani Doktor, że dobrze że się nauczyłyśmy, ale stresu nie ma przy zaliczeniu, że miło nam, cud, miód, malina. Pani Doktor patrzy na mnie, na indeks, na mnie, na koleżankę, wpisuje, uśmiecha się i mówi: "To jak umiecie to macie piątki". Ja kulturalnie podziękowałam, koleżanka nie była w stanie, tak zbladła ze strachu :-)

Dobrych parę lat później to ja byłam po drugiej stronie barykady i byłam nauczycielem. Lekcja w gimnazjum, część uczniów zwolniona z pytania, bo byli na zawodach kilka dni, część po chorobie, pozostali zgłosili nieprzygotowanie. Ale patrzę, jedna zabłąkana owieczka, ani nie zwolniona, ani nic nie zgłaszała, no centralnie wystawia się do odstrzału! "X, nie zgłaszasz nieprzygotowania?"

"Nie, proszę Pani, umiem."

Krzyki i poruszenie w klasie: "Ej, tylko ty zostałeś! Na pewno Cię spyta! Zgłoś nieprzygotowanie, bo Cię spyta!"

"X, zapraszam" - mówię. "Umiesz? W takim razie wpisuję Ci ocenę bardzo dobrą, bo jakbyś nie umiał, na bank byś zgłosił nieprzygotowanie."

Karma wraca, moi Drodzy :-)

Także słówko na dziś:

Ryzyko - das Risiko

Na własne ryzyko - auf eigene Gefahr

PS. Materiał z tego semestru i tak trzeba było się nauczyć na egzamin, już bez taryfy ulgowej.

PS2. Uczeń i tak wszystko umiał. Przepytałam go na kółku.

Kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana, prawda? :-)

Miłego!

Wpis przeniesiony: Po co, po co, po co?

Hej, haj, heloł!

Dzisiaj kilka słów na temat, nazwijmy go roboczo, "po co". Po co uczyć się niemieckiego? A na co mi on? Ile razy słyszałam to od moich uczniów :-) Częściej nawet niż pytanie "Jak jest zakręt po niemiecku?"

Marudy te moje kochane twierdziły, że niemiecki to zło. Zło bo wojna, zło bo brzmi jak nakaz rozstrzelania, zło bo trudniejszy (tak im się z początku wydawało) niż angielski, zło bo niepotrzebny bo piosenki i tak są po angielsku, normalnie zło w pełnej krasie...
I oni, biedactwa moje, muszą się tego niemieckiego uczyć! I to moja wina! :D Gdy emocje trochę opadły, i pogodzili się jakoś ze swoim losem, doszło zdziwienie: a Pani lubi ten niemiecki? A czemu Pani uczy niemieckiego? Bo Pani fajna, to nie powinna Pani uczyć niemieckiego...

No ale uczę. I lubię uczyć. Moje argumenty za tym, że warto się uczyć niemieckiego?
To, że warto się uczyć, bo podróże, bo świat stoi otworem, bo perspektywa lepszej pracy, bo takie czasy, że część będzie pracować za granicą, że wymiany uczniowskie i studenckie, że ile znasz języków, tyle razy żyjesz (według Goethe), pal licho, każdy wie.
Ale jak ten niemiecki taki zły, to może warto znać język wroga? Bo on taki zły, że w piekle mówią na pewno po niemiecku, to może zawczasu trzeba się przygotować? Poza tym, jak gdzieś kiedyś usłyszałam (gdybym to ja wymyśliła, byłabym dumna i blada, więc szacun), w dzisiejszych czasach angielski to mus, niemiecki to plus!

Także słówko na dziś:
Zakręt - die Biegung :-D  no dobra: die Kurve też

Miłego!

PS. A "po co" ty uczysz albo uczyłaś/eś się niemieckiego? Napisz! :)

Wpis przeniesiony: Słówko na dziś - konkurs

Hej, haj, heloł!

Słuchając dzisiaj radia w aucie, przypomniała mi się pewna sytuacja i teraz chodzę z tak zwanym bananem na twarzy. :-D Otóż z dwa lata temu musiałam zadzwonić do jednego z rodziców moich wychowanków. Nic groźnego się nie stało, uczeń nic "nie wywinął", więc telefon miał być zupełnie nieszkodliwy. Dzwonię na luzie, pierwszy sygnał, drugi, ktoś odbiera. I to były, moi Drodzy, ułamki sekund.

Ja: łapię oddech, żeby powiedzieć standardową formułkę, że wychowawczyni, że....

W telefonie w trakcie mojego wdechu nie dając mi dojść do głosu: RMF FM NAJLEPSZA MUZYKA!

Ja: wydech wstrzymywanego powietrza, ponowny wdech, żeby wydusić tę formułkę, że to wychowawczyni, niestety nie RMF FM i nic Pan nie wygrał...

Zawód straszny... mi z jednej strony chce się śmiać, z drugiej strony mega głupio... nawet Pan się nie ucieszył, że syn wygrał konkurs i dostał się do etapu powiatowego i potrzebna jest zgoda na udział...

Także słówko na dziś:
Konkurs - der Wettbewerb

Miłego!

Wpis przeniesiony: "Nie wiem"

Hej, haj, heloł!

Od zawsze starałam się oceniać sprawiedliwie, a nie po pozorach. Piątkowy uczeń nie umie? No trudno. Nie dostanie jedynki, bo jest piątkowy? Pfff... A dlaczego uczeń nieklasyfikowany z dwóch przedmiotów i zagrożony z pięciu nie może mieć z niemieckiego trójki? A może! Mam nadzieję, że mi to wyszło, ale zostawiam to do oceny moim uczniom :-)

Do czego zmierzam. Do tego oceniania po pozorach. Miałam raz zastępstwo. Pierwsza klasa gimnazjum, grupa początkująca, nie mieli niemieckiego w podstawówce, raptem jedno półrocze w gimnazjum. Niby nic, ale jakieś podstawy powinny już być. Niby zastępstwo, ale o uczniach trochę wiedziałam. Szczególnie o tych wybitnych: pozytywnie albo negatywnie (tak, nauczyciele też czasem plotkują o uczniach, tak jak oni o nas).

Dzwonek na lekcję, idę. Czytamy jakieś dialogi, żeby się z kimś umówić do kina, o której się spotykamy, a o której film, ogólnie ćwiczenie godzin. Nagle w czytance pada krótkie zdanie "Ich weiß nicht".
- Co to znaczy? - pytam jednej z lepszych uczennic.
- Hmm... weiß to biały, nicht to nie... Hmm... No coś z białym... nie białe? To co, kolorowe?
- Co to znaczy? - pytam jednego z klasowych rozrabiaków.
- Nie wiem.
- Dobrze!
Nie wiem kto był w większym szoku. Klasa, że ich słynny rozrabiaka coś dobrze powiedział, czy ten rzeczony klasowy rozrabiaka :-) Ale po tej pochwale jakoś z mniejszym zainteresowaniem patrzył przez okno, a nawet zerkał do książki.

Także słówko na dziś:
Pozory mylą - der Schein trügt

Miłego!

PS. Uwielbiam ten "chwyt", żeby zapytać najmniej zainteresowanego ucznia, co znaczy "Ich weiß nicht". Spróbujcie :-)

Wpis przeniesiony: Studentem być

Hej, haj, heloł!

Nowy Rok Akademicki czas zacząć :-) z perspektywy czasu - piękne wspomnienia, mnóstwo nauki, trochę kombinowania, wiele zebranych doświadczeń i umiejętności na całe życie. Z perspektywy pierwszego tygodnia - "Mamoooo!!! Ja wracam do domu, po co mi te studia, ja nie dam rady!!!" :-) Dobrze, że Matula mi ten pomysł z głowy wybiła.

Pamiętam jak dziś to przerażenie w naszych oczach, że nie ma lekcji, nie ma klas, i nie ma nauczycieli. Parę wpadek, i już wiedzieliśmy, w której SALI ma ZAJĘCIA która GRUPA. No i z którym DOKTOREM bądź innym PROFESOREM. Pamiętam pierwszy wykład, z paniką w oczach, że inni notują więcej niż ja! (Studenckiego kserowania nie byłam jeszcze świadoma).
Zresztą, notowali i tak co drugie słowo, do czego wszyscy się potem przyznaliśmy, bo nikt zbytnio na pierwszym wykładzie nie czaił, co to ta hermeneutyka jest :-D ale gwoździem do trumny były zajęcia w piątek.

Akurat kolega był "maglowany" z zamiany zdania przydawkowego na rozszerzoną przydawkę i odwrotnie i cóż, nie szło mu zbyt dobrze, gdy nagle słyszę pytanie:

"Czy ktoś w tej grupie jest z tego samego liceum co pan X?"

O kurczę. Lekka panika. Przyznać się, czy się nie przyznać. No dobra, chyba mnie nie zabiją. Może powiem cicho, nikt nie dosłyszy, ale jakby co to się zgłosiłam? Genialne!

"Ja" odważnie, ale cicho, bez zbędnego rozwijania wypowiedzi, co zwiększa ryzyko bycia usłyszanym.

"To świetnie. To może Pani pomoże koledze" - wdzięcznie, z uśmiechem... Jadowitym uśmiechem ;-)

Tego zdania o nowoczesnych domach, które zostały wybudowane przez firmę należącą do mojego wujka, który mieszka w USA nie zapomnę nigdy!

Także łączę się w bólu razem z Wami, kochani Studenci. I uwierzcie, że dacie radę :-) nie takie te studia straszne ;-)

Ps. A tej pani od jadowitego uśmiechu, zawdzięczamy najwięcej i do dzisiaj jest najmilej wspominana z całej kadry.

Także słówko na dziś:

Nieprzespane noce - durchwachte Nächte

Miłego!

Wpis przeniesiony: Słówko na dziś - komplement

Hej, haj, heloł!

Jak usłyszeć komplement średnio co godzinę, praktycznie przez cały tydzień?
Omawiaj z uczniami dialogi w sklepie odzieżowym!

"Wo kann ich die Hose anprobieren?"
"Gdzie mogę przymierzyć spodnie?"
I tak czytamy dialogi.. Tłumaczymy... Aż nagle

"Sie sehen super aus" - czyta X. "Wygląda Pani super" - tłumaczy.
"Dziękuję :-D" - skromna ja. Można? Można! Ta-dam!

Więc słówko na dziś:
komplement - das Kompliment
prawić komuś komplementy - jemandem Komplimente machen

Miłego!

Wpis przeniesiony: Z lekka zdziwiony...

Hej, haj, heloł!

Zanim przejdę do historii właściwej, musicie poznać kilka faktów.

Fakt numer 1: jestem blondynką.

I tak, zdarza mi się, jak każdemu normalnemu człowiekowi, walnąć jakąś głupotę. Wtedy ludzie jakoś tak przez ten kolor włosów patrzą z mniejszym zdziwieniem. W końcu blondynka... - więc moje gafy były uzasadnione.

Fakt numer 2: wspominałam już o tym (ba! chwaliłam się!), że miałam zaszczyt prowadzić lekcje w sali językowej przypisanej głównie anglistom, gdzie mieliśmy słuchawki, mikrofony i inne bajery. I niekiedy zdarzało się, że podczas mojej lekcji jakiś zabłąkany anglista wchodził mi do klasy w poszukiwaniu słowników, kartkówek do sprawdzania, zeszytów itp.

Fakt numer 3: miałam podręcznik nauczyciela z lekką wadą fabryczną. Otóż cały rozdział miałam wklejony do góry nogami.

Wszystkie fakty połączone? :) Więc, tak, moi Kochani:

Wchodzi kolega anglista do klasy. Widzi koleżankę germanistkę przed biurkiem stojącą przed całą klasą z książką do góry nogami. Ale wiecie co? Kulturalnie nic nie powiedział, popatrzył i wyszedł z lekka zdziwiony :) A ja nieświadomo istotka nie wiedziałam, czemu tak dziwnie zareagował :)

Dopiero po paru dniach, jak śmiałam się z klasą, że byłyby cyrki, jakby ktoś zobaczył babę z niemca w wersji blond z książką do góry nogami, wtedy zajarzyłam... :) A ten dziadyga nic mi nie powiedział! Pochwaliłam mu się moją wyjątkową książką i dopiero chyba wtedy wróciła mu jego wiarę we mnie ;)

Także słówko na dziś:

pozory mylą - der Schein trügt

Miłego!

Wpis przeniesiony: Prima Aprilis w listopadzie? Czemu nie?!

Hej, haj, heloł!

Pisałam coś kiedyś, że nic mnie już w szkole nie zdziwi? Odwołuję!!! Biję się w pierś! Kochani Uczniowie: jesteście nieobliczalni :-D

Wyobraźcie sobie: zaczynam lekcje o 8. Pierwsza mija bez żadnego uszczerbku na zdrowiu dla mnie i uczniów, na przerwie dyżur. Lekcja druga - piszą sprawdzian. Już na początku lekcji zachciało mi się siusiu. Normalna rzecz ;-) czas leci, uczniowie piszą, patrzę na zegarek, eee, niedługo przerwa, pójdę.

Guzik, nie pójdę. Przyszła Mamusia pewnego ucznia... Sprawa do obgadania, przerwa mija. Teoretycznie mój czas wolny, praktycznie - cały czas na posterunku dla uczniów i rodziców ;-)

Lekcja trzecia. Klasa z typu rozbrykanych i wymagających, akrobacje przy tablicy, przechadzki między ławkami, a pęcherz ciśnie. Po trzeciej lekcji dyżur na dworze, toaleta odpada...

Czwarta lekcja. Nie powiem, na zegarek spoglądam chyba częściej niż uczniowie. Dramatu nie ma, ale lekki dyskomfort jest. A jeszcze używając tyle gardła człowiek by się czegoś napił. A jak tu pić jak tak siusiu się chce... Z lekkiego dyskomfortu wchodzę w stan lekkiego dramatu...

Na przerwie, jak na złość, to uczniowie dopytywali o konkurs, to idąc do pokoju nauczycielskiego ktoś o klucz poprosił, a przerwa mi mija. No nic, myślę, na piątej lekcji mam okienko, na spokojnie pójdę.

Dzwonek na lekcję, towarzystwo się rozeszło do klas, chwilę odczekałam żeby lekcje na dobre się zaczęły żeby już nikt mnie nie zatrzymał - idę. Idę. Do. Toalety!!! Co prawda prawie w południe a zachciało mi się o 9, pęcherz pęka w szwach, ale to nic. Grunt że idę. Spokojnie, z uśmiechem, zadowolona...

...i nagle słyszę "Bomba!!!"
Drzwi otwierają się z hukiem i cała klasa wybiega prosto na mnie z sali biologicznej.

...

Na szczęście pęcherz mnie nie zawiódł i wytrzymałam :-) 

Co się okazało? Znana z dowcipów klasa trzecia umówiła się, że zrobią numer pani od chemii. Rzucili plecak na jej biurko z okrzykiem "Bomba!" i wybiegli z klasy. Genialne, prawda?

Tak, poszłam w końcu do toalety - po 13. Nie, koleżanka od chemii nie wybiegła z kasy, jak chcieli uczniowie, tak ją zamurowało.

A człowiek chciał tylko siusiu...

Także słówko na dziś:

Pęcherz moczowy - die Harnblase

Miłego!

Wpis przeniesiony: Najgorsza nauczycielka

Hej, haj, heloł!

Zapisałam się na aerobik. Mało to ma wspólnego z niemieckim, a i pora taka nietypowa, bo ani postanowienie noworoczne, ani żeby na sylwestra ładnie wyglądać bo za późno i tak... No ale :-) zapisałam się, ba! Już nawet byłam kilka razy!

Na ćwiczenia chodzę ze znajomą koleżanką - nauczycielką matematyki. Uwierzcie, gdybyście ją zobaczyli, zawód nauczyciela to ostatnie, co by Wam się z nią skojarzyło: malutka, drobniutka, mega krótkie włosy w wersji tleniony blond, tatuaż na ramieniu... Mi osobiście nic z tych rzeczy nie przeszkadza, ale niestety są niektórzy rodzice, którzy się burzą. Przestają dopiero, jak widzą efekty nauczania, a są świetne. Koleżanka na taki dryg, że każdemu życzę takiej nauczycielki :-) żeby tego było mało, ma super poczucie humoru, za co uczniowie dodatkowo ją lubią (matematykę i nauczycielkę).

No i chodzimy razem na ten aerobik. Przed zajęciami wiadomo, plotki ploteczki i poznawanie nowych osób, krótkie pogawędki o pogodzie i takie tam. Przebieramy się i pada pytanie do koleżanki:

- Ania, a ty kim jesteś z zawodu?

- Nauczycielką.

- Coooo? A czego?

- Najmniej lubianego przedmiotu :-)

- No co ty? Niemieckiego uczysz???!!!!

...
..
Nie no, serio? Aż tak źle jest z nami - nauczycielami niemieckiego? Niemiecki jako najmniej lubiany przedmiot? Chyba oprócz stawania na rzęsach nauczę się klaskania uszami, żeby choć trochę obalić ten mit :-D

Anka, Twojego śmiechu i uśmiechu przez cały aerobik nie zapomnę nigdy :-)

Także słówko na dziś:

Rozgrzewka - das Aufwärmen

Miłego!

Ps. Głośny śmiech jest super na rozgrzanie mięśni, no i spalenie kilku dodatkowych kalorii, polecam! :-)

Wpis przeniesiony: Pani z niemieckiego to nie pani z Niemiec

Hej, haj, heloł!

Kto ma dzieci, ten wie, że stworzenia te są bardzo dociekliwe. Nie raz i nie dwa ta dociekliwość niejednego rodzica przerosła. Mamo, a dlaczego? Tato, a po co? A czemu? Dlaczego to tak jest? I po 128 takim pytaniu miej jeszcze cierpliwość (i wiedzę!) i odpowiadaj :-) jedna ręka kroi marcheweczkę, jednym okiem zerkasz czy woda w garnku się gotuje, drugim czy dziecko nic nie nawywija, tu drugą ręką bierzesz sól i nagle łłuuuupppp:

- Mamo, a dlaczego babcia ma owłosiony mózg a dziadek już nie?

...

Osobiście wszystkie tego typu pytania przede mną, "służbowo" lubię, jak dzieciaki i młodzież jest dociekliwa. To dobrze rokuje, chcą się czegoś dowiedzieć, coś ich interesuje, a nie jak niektórzy zero zainteresowania. Najlepszy, wiadomo, jest złoty środek. Bo jak jest sto pytań do, to też można oszaleć... Dla mnie, jako nauczycielki niemieckiego, normą są pytania typu "a jak to jest w Niemczech". Uczniowie mają taki skrót myślowy: umiesz niemiecki = mieszkasz w Niemczech. Tekst o wakacjach, podróżach czy jedzeniu to wiadomo że trzy grosze można wtrącić. Ale jak przy tłumaczeniu czasu przyszłego Futur, pada pytanie "Proszę pani, a w Niemczech jest KFC?" to ręce opadają :-)

Mam takiego jednego ciekawskiego, jak już widzę jak rękę podnosi to aż się boję ;-) tłumaczyłam, że w Niemczech nie mieszkałam, że jestem Polką, a on dalej swoje... I teraz wyobraźcie sobie: lekcja powtórzeniowa, każdy skupiony, a tu nagle pada pytanie:

- Proszę Pani, a w Berlinie mają już wolne?

...

Chwila minęła, nim ogarnęłam kto to, co to, aż słyszę ucznia typu bardziej ananas i rozrabiaka:

- Ty, Kacper, a czemu pani od biologii nie pytasz jak to jest być bezkręgowcem albo mieć męski układ rozrodczy?

:-D pozamiatane

I teraz hmm... Są dwie opcje:

a) albo Kacper zrozumie po takim przekazie, że pani z niemieckiego to niekoniecznie pani z Niemiec,

b) albo panią od biologii czekają ciężkie czasy ;-)

Miłego!

Słówko na dziś:

Kto pyta, nie błądzi - wer nicht fragt, bleibt dumm ;-)

Urlop z niemieckim

Hej, haj, heloł!
Urlop, urlop, i po urlopie... :-) pamiątka z wakacji? E tam, opalenizna. Pogoda średnia, a że ja blada to ciężko się opalić. Figurki, muszelki i inne kurzozbieracze? Wyrosłam. Co przywiozłam z urlopu? Kilo więcej siebie :-D szwedzki stół zrobił niestety swoje... ;-)

Byłam z rodzinką nad polskim morzem. Osobiście uwielbiam, więc ani pogoda ani stragany ani gdzieniegdzie kiczowatość mnie nie zniechęci. Jodu trzeba się nawdychać, przez fale poskakać, parawan rozbić. Koniec kropka. Ale nawet na urlopie człowiek jakoś ma z tyłu głowy jakąś przypominajkę odnośnie pracy.

Byłam na wyprzedaży książek i co? Po oglądnięciu bajek dla dziecka, przejściu i rzuceniu okiem na resztę, pomaszerowałam na podręczniki czy może coś ciekawego do niemieckiego znajdę :-) (na szczęście szału z wyborem nie było, bo by mnie mąż chyba ukatrupił za rosnącą górkę rzeczy). W knajpach patrzyłam na niemieckie tłumaczenia. I to nie że znam niemiecki to sobie po niemiecku poczytam. Nie! Myślałam: "A może znajdę jakiś błąd czy coś, cyknę zdjęcie i już na zajęcia do dyskusji jak znalazł". Wczasowicze z Niemiec też zadania nie ułatwiali, bo było ich dość sporo, więc co rusz człowiek niemiecki słyszał.
Ale co było najlepsze: mundial trwa. O tym, że ja piłką nożną się nie jaram, wiecie. Ale że mecze są i że nasi się nie popisali, wiem. Mecze były, ale jak pogoda to heja na plażę, zejście tylko na obiadek. I nawet jak mecz leciał, to co wierniejsi kibice szybko pałaszowali swoją porcję, i dalej na meczyk. Ale raz wchodzę, a tam TV na stołówce włączony, full osób wokół i krzyki, wymachiwania rąk, uściski. Kurde, co jest. No my nie gramy. Patrzę na męża ze znakiem zapytania w oczach, szukam ratunku, kto by mnie uświadomił i w tej chwili zamyślenia jak ten tłum nie ryknie wrzaskiem i śmiechem... Zgłupiałam, wystraszyłam się, chyba wszystko naraz. Co się okazało? Ten nasz stołówkowy tłum wiwatował, bo Niemcy przegrali mecz i odpadli... No kurcze blaszka :-) jedyne co pozytywnego usłyszałam, to że jeden pan marzył, żeby polska piłka była na niemieckim poziomie. To się doczekał...

Także Kochani słówko na dziś:
in der prallen Sonne liegen - leżeć w prażącym słońcu

Miłego!

A po co? A dlaczego?

Hej, haj, heloł!
Oglądałam ostatnio fragment jakiegoś filmu, w którym dziecko zadawało mnóstwo pytań: a dlaczego? No cóż, taki wiek :-) każdy rodzic przez to przejść musi, lepiej lub gorzej, ale przeżyć trzeba.
Co innego nauczyciel... A po co to der, die, das? A dlaczego my się musimy uczyć tego der, die, das? A musimy to umieć? A dlaczego to piszemy "z dużej litery"? Z natury jestem cierpliwa i staram się tłumaczyć, ale niekiedy każdy ma dość :-) wtedy odpowiadam: a dlaczego uczymy się, że mur piszemy przez u otwarte? Koniec tematu :-) Koleżanka po usłyszeniu kilku takich pytań stwierdziła, że ona by wymiękła i ona na nauczyciela się nie nadaje. Ale (hihihi) będzie mamą, więc już o to zadbam, żeby dociekliwych pytań jej nie zabrakło :-D

Wracając do pytania: a dlaczego piszemy to "z dużej litery"? A dlatego:
der gefangene Floh - złapana pchła
der Gefangene floh - złapany (zatrzymany) uciekł

die nackte Sucht - goły/nagi (widoczny na pierwszy rzut oka) nałóg
die Nackte sucht - goła szuka

die Spinnen - pająki
die spinnen - oni bajdurzą

Er hat Liebe genossen. - On rozkoszował się miłością.
Er hat liebe Genossen. - On ma kochanych towarzyszy.

Wäre er doch nur Dichter... - Gdyby on był poetą...
Wäre er doch nur dichter... - Gdyby on był bliżej...

I jak, dalej nie widać różnicy? :-) przychodzą Wam jeszcze inne przykłady do głowy? Podzielcie się! :-)
Miłego dnia, Kochani!

Słówko na dziś:
pisownia - die Rechtschreibung

Niemiecki? Ale jak to?!

Hej, haj, heloł!

Byłam wczoraj na koncercie. Jakaś miła odmiana, posłuchałam, potańczyłam, pokrzyczałam, ale słuchajcie: jedni dorośli bawili się jak dzieci, drudzy siedzieli twierdząc, że "im nie wypada". I tak po koncercie dopadło mnie takie myślenie, czy ja już zdziadziałam czy jeszcze nie :D Na szczęście doszłam do wniosku, że najgorzej jeszcze nie jest, że dalej jestem piękna i młoda :D
No dobra, piękna może nie tak do końca...
Młoda to też kwestia dyskusyjna...
Niech będzie, że jestem piękna i młoda duchem! Oooo! :) Grunt, to znaleźć jakieś światełko w tunelu ;)

Do czego zmierzam: do tego wieku. Uczyłam już różne grupy wiekowe niemieckiego, od przedszkolaków do dorosłych emerytów. I tak:

PRZEDSZKOLAKI
Dzieciaki są mega szczęśliwe jak pani z niemieckiego z nimi skacze, gra, śpiewa, koloruje i w ogóle staje na rzęsach, ważne, że coś się dzieje! To nic, że pani po jednych zajęciach 30-minutowych ściąga żakiet i stwierdza, że jeansy też za bardzo grzeją. Grunt, że dzieciaki pokazują części ciała śpiewając "Kopf, Schulter, Knie und Fuß" :) Więc jak pani tak ich zachęci do nauki na pierwszych i drugich zajęciach, to dzieciaki się do tej nauko-zabawy garną :) A pani musi dotrzymać im kroku i na tych rzęsach stawać, żeby im się nie odechciało!

DZIECI I MŁODZIEŻ
Grupa dość zróżnicowana, okres dojrzewania, lata buntu, uhuhu, ogólnie rzecz biorąc: dzieje się :) Reakcje na niemiecki różne w zależności od wieku. Podczas gdy młodsi mają ubaw pytając, jak jest zakręt po niemiecku, to ci ciut starsi mają radochę chwaląc się, że potrafią powiedzieć całe zdanie po niemiecku: Komm nach Hause Kinder machen (Pech, jak rozumie to tylko uczeń mówiący to zdanie ;) haha). Bardziej dorosła już młodzież zarzuca niekiedy, że niemiecki jest fee bo Hitler, i oni niemieckiego uczyć się nie będą. Koniec, kropka.
Aż dorosną...

DOROŚLI
Krótko, zwięźle i na temat: dorośli sami przychodzą na kursy do szkół językowych uczyć się niemieckiego, bo:
- muszą,
- potrzebują,
- chcą.
Muszą, bo wyjeżdżają do pracy. Potrzebują, bo praca, wycieczki, mąż w Niemczech, ewentualnie sam ktoś nosi się z takim zamiarem. Chcą, bo głowę trzeba rozruszać, bo kiedyś się uczyli i chcą przypomnieć, bo córka w Niemczech czy zięć.
Normą jest zapisanie się na kurs niemieckiego w październiku, bo "muszę się nauczyć, bo w styczniu wyjeżdżam do Niemiec" :D I niestety, muszę takiego delikwenta uświadomić, że tak się nie da... Choćbym na rzęsach stawała, jak z przedszkolakami. Szkoda tylko, że często tym dorosłym, który potrzebuje, jest ten, który za młodu nie chciał się uczyć, bo po co :)

Także uczcie się, Kochani, na błędach innych. I uczcie się niemieckiego, póki czas! :)

Słówko na dziś:
rzęsy - die Wimpern

Miłego!

Kali jeść, Kali pić

Hej, haj, heloł!
Nie wiem, czy za to co dzisiaj napiszę, koledzy i koleżanki "po fachu" mnie nie zlinczują :-)
Wiem, że gramatyka w nauce języka jest ważna.
Wiem, że poprawna budowa zdania jest również ważna.
Ale wiem, że najważniejsza jest komunikatywność.
Co komu po znajomości odmiany czasowników rozdzielnie złożonych, jak ich nie użyje? No, może wypełniając testy i zdania typu "wpisz właściwą formę czasownika". Ale chyba nie na tym nauka języka obcego polega...
Naprawdę wolę, gdy uczeń powie coś nie do końca gramatycznie, ale powie zrozumiale i się dogada :-) oczywiście błędy poprawimy, ale najważniejsze, że osiągnął to, do czego język służy: komunikacja.

Przykład? Proszę bardzo. Swego czasu uczniowie ze szkoły, w której pracowałam, wygrali konkurs przyrodniczy. Nagrodą był wyjazd do Bonn na szczyt klimatyczny z opiekunem. Nagroda super, ale... hmm, pani od przyrody nie zna ani niemieckiego, ani angielskiego, uczniowie (bo to szósta klasa) niemieckiego nie mają. Ekipa marzenie na wyjazd do Niemiec :-) Dyrektor wpadł na pomysł, że dzieciaki angielski znają, to sobie poradzą, a za "przewodnika" wysłał mnie. Super :-) szczyt klimatyczny, akcja sadzenia drzew, dzieci z całego świata, czemu nie?
Pojechaliśmy.

Ja - nauczycielka niemieckiego.
Uczeń X - zdobywca średniej 5,9, laureat olimpiad, przez uczniów uznawany za typowego "kujona".
Uczeń Y - typowy "mięśniak", zapalony piłkarz, byle na trójkach, liczy się tylko wf i przyroda.
Normalnie ekipa z niebieskiego jeepa :-)

Po drodze powtarzaliśmy jakieś zwroty po angielsku, żeby w tym międzynarodowym towarzystwie jakoś się odnaleźć.

Na miejscu - w Boon - po częściach formalnych, czas wolny. Więc ja, jako językowiec, namawiam swoich uczniów, żebyśmy wyszli do dzieciaków z innych państw, że fajnie będzie pobawić się z kimś z Meksyku albo pobiegać z dziećmi z Francji czy Indii. Nie co dzień jest taka okazja :-)
Schodzimy na dwór, mnóstwo dzieciaków w ich wieku. Mówię do chłopaków:
"Idźcie i zaproponujcie im zabawę w chowanego".

Idą. X i Y ramię w ramię.
Uczeń X zwalnia.
Uczeń Y idzie dalej z uśmiechem na twarzy.
Uczeń X odwraca się do mnie i pyta:
"Proszę pani, a w jakim czasie ja mam ułożyć to pytanie?"
Uczeń Y podchodzi do dwóch chłopaków i mówi:
"Ej, you. I one, two, three (mówi zakrywając twarz dłońmi), you go, where are you, I don't know, OK?"
Chłopcy cieszą się, OK, OK, a zadowolony Y krzyczy:
"Ej, X, chodź, załatwiłem, będziemy się bawić z nimi w każdym czasie" :-)

Szczerze, to Y rozwalił system :-) mam nadzieję, że nie stracił tej pewności siebie. Dzieci i młodzież mają mniejszą blokadę językową niż dorośli, więc zachęcajmy do mówienia. Nawet jak zrobią drobne błędy, nie krytykujmy. Nie przerywajmy, poprawmy na spokojnie, wytłumaczmy. Ale nie mówmy, że wszystko źle, bo miało być "in den" a nie "in dem"! Niestety miałam okazję spotkać wielu uczących się niemieckiego, którzy twierdzili, że nie będą mówić, bo i tak powiedzą źle... Nie zniechęcajmy! Taki mój mały apel na dziś :-)

Zgadzacie się? Łapka w górę! :-)

Także słówko na dziś:
Bariera językowa - die Sprachbarriere

Miłego!

Wpis przeniesiony: Słówko na dziś - poczucie humoru

Hej, haj, heloł!

Poczucie humoru trzeba mieć. Koniec kropka. Ponoć człowiek dłużej wtedy żyje, jest się postrzeganym jako ładniejszy, i jakoś tak ogólnie łatwiej i przyjemniej żyć.

Pamiętam, jak uczeń przedstawiał swoją prezentację multimedialną. Prezentacja dla chętnych na ocenę celującą, to i wymagania spore. Bardzo mi się podobała, o dziwo inni uczniowie w klasie też zaciekawieni, i nagle ostatni slajd. Wyglądał tak:

Ma szczęście, że mam poczucie humoru :) Dostał 6. Nie za ostatni slajd. Za całokształt. Zasłużył.

Także słówko na dziś:
mieć poczucie humoru - Sinn für Humor haben

Miłego!

Wpis przeniesiony: Opowieści dziwnej treści

Hej! Haj! Heloł!

W dziale opowieści dziwnej treści chciałabym podzielić się z Wami historyjkami śmiesznymi, zabawnymi, wzruszającymi z piekła rodem (czyt. Z gimnazjum ;-)) Teraz jestem już zaprawiona w bojach i nic mnie chyba nie zdziwi (drodzy moi uczniowie, nie traktujcie tego jako wyzwania), ale za czasów wprawiania się w bojach i moich początkach w gimnazjum nie raz i nie dwa byłam delikatnie mówiąc zdziwiona :-) Przetrwałam cała i zdrowa, uczniowie też, ba! skutkiem ubocznym naszych spotkań było w mniejszym lub większym stopniu opanowanie przez nich języka niemieckiego, także chyba wszystko jest git :-)

Historia właściwa: Pierwszy tydzień nauki, moje początki w nowej szkole, zamieszanie z planem lekcji. Nagle okazuje się, że mam iść na lekcję do klasy sportowej. "No ale jak? Ja z nimi nie mam" mówię. Co usłyszałam? Trudno. Jakies tam zmiany w grafiku. Bo 3a ma za dużo chemii w tygodniu, a 2c za mało matematyki, bla bla bla. Dobra, idę.
Klasa sportowa. Trzecia gimnazjum. Dwudziestu chłopa. Cieplutko za oknem. Oni w strojach na wf. Ja szok, oni wnerw (delikatnie mówiąc). Okazało się, że mieli iść biegać, mieli mieć ukochany wf a tu im babę z niemca przysłali!!! W dodatku czwarty niemiecki w tygodniu!!! No nic, jakoś udało mi się ich spacyfikować i zagonic do klasy (obiecałam luźniejsza lekcję, a co!) No i tak zagłębiamy się w tajniki czasu przeszłego Perfekt, co by o wakacjach swoich opowiedzieć, gdy nagle kątem oka cos widzę. Coś lata im nad głowami, odbijają sobie, i ten błysk w oku, to ich oczekiwanie na moją reakcję, żeby wyprowadzić mnie z równowagi.
Doczekali się: podchodzę powoli, szybki przechwyt odbijanego przedmiotu, kamienna twarz. I tak oto brnęłam dalej, że ten Partizip II znajduje się na końcu zdania. Brnęłam dalej, z nadmuchaną prezerwatywą w ręce. Tak, z prezerwatywą. Że Partizip II tworzymy dodając przedrostek ge- i przyrostek -t do tematu czasownika. Nadmuchana prezerwatywa w lewej ręce, kreda w prawej. Oni szok. I wiecie co? Zaczęli notować!!! I lecimy Partizip II od "spielen" - gespielt. Prezerwatywa w lewej ręce dalej. Od "machen"? Gemacht! W końcu wybawienie: dzwonek. I te zdziwione miny innych nauczycieli, gdy padałam na krzesło w pokoju nauczycielskim z tekstem "ja pier.." jednocześnie przebijając trzymaną w ręce prezerwatywę :-)
Także, 1:0 Panowie dla mnie :-) a nawet 2:0, bo ponoć Perfekt ogarnęli. Niestety, byli bardzo zawiedzeni, że jednak nie mają ze mną lekcji, a to była tylko pomyłka w planie...

Także słówko na dziś:

Opanowanie - die Beherrschung
Stracić panowanie nad sobą - die Selbstbeherrschung verlieren

Trzymajcie sie cieplutko!

Wpis przeniesiony: Słowo na niedzielę

Hej, haj, heloł!

Taka sytuacja:
Czasy liceum, młodzież z chóru licealnego na koncercie w Niemczech. W tym ja. Siedzimy w barze, centrum Berlina, koleżance zachciało się słomki do swojego napoju. I gadka: "idź do baru, poproś, ty uczysz się niemieckiego, ja nie, ja się nie dogadam". A w moich oczach panika, no uczę się, dobrych kilka lat, ale jak jest taka słomka do picia to nie mam pojęcia! I mówię, że ja nie, że daleko mam, muszę się przecisnąć, może leżą wystawione... i nagle wstaje kolega, macha ręką na naszą żałosną konwersacje, idzie do baru i mówi: "Ma Pani może słomkę do picia?"
A zza baru: "pewnie, tu są, weź"
...
O.o

Także tego... słowo na dziś:
Słomka do picia - der Trinkhalm